En zo heeft je stuurautomaat ineens een superdeluxe hoes. Nou ja, niet ineens... Lilian is er zeker een aantal dagen mee in de weer geweest. Ze levert dan ook niets minder dan vakwerk af. En zo kan onze derde stuurman uren en uren het roer houden. In zon, regen en bij flinke zeegang. Lilian bedankt!
vrijdag 7 november 2014
zaterdag 1 november 2014
Baby, don't worry about a thing...
En dan liggen daar ineens de Canarische Eilanden. De Canarische eilanden die je per vliegtuig vanuit Nederland binnen 4 uurtjes bereikt. De Canarische Eilanden die gewoon nog steeds Europa zijn. Waar ze Spaans spreken en waar ze H&M en Zara hebben. Niet dat dat laatste maar ook enigszins van waarde is voor een wereldzeiler. Helaas.
Het is nu half 4 ´s nachts en ik zit in mijn nachtwacht. We zijn onderweg van Lanzarote naar Tenerife. Aan bakboord ligt Gran Canaria, verlicht met duizenden lampjes die een oranje gloed afgeven. Ver op onze punt zie ik de lichtgloed van Tenerife opdoemen. We zeilen al de hele dag tussen de eilanden. Adembenemend mooi! De temperatuur is aangenaam en Bob Marley schalt in mijn oren. Dit is zoals ik me deze reis heb voorgesteld. Hoppen van eiland naar eiland, lekker lopend windje, no worries. De tranen springen in mijn ogen van geluk als ik naar de sterrenhemel kijk. This is how life´s supposed to be!
Terug naar mijn verhaal. Dan liggen daar dus ineens de Canarische Eilanden. En dan denk je: "Waar is de tijd gebleven?" 4,5 maand onderweg, 2000 zeemijlen, 6 landen bezocht, 6.000 euro besteed. In het begin denk je nog dat je pas aan het begin staat van een hele lange reis. En voor mijn gevoel sta ik dat nog steeds. Maar als ik met mijn ogen knipper, besef ik me dat ik midden in die reis zit. Ik besef me nog maar eens dat ik van het hier en nu moet genieten. Genieten, alsof mijn leven ervan af hangt. Dat moet ik. Dat kon ik ook toen we in de Spaanse Ria's lagen. Daar was ik volkomen zen, in balans. Daar was ik voor even de persoon die ik wil zijn. Maar sinds die Ria's voelt deze reis heel anders. Daar in de Ria's waren we vooral liggers. Zoals een troep leeuwinnen in de namiddag onder een boom ligt bij te komen van de jacht. Zo waren wij geen zeilers, maar liggers.
Iedere dag lagen we voor een ander strand, in een andere ankerbaai. Iedere dag roeiden we naar de kant voor een kop koffie in een internetcafé en een vers broodje. Iedere dag speelden we een potje schaak of rummikub en iedere dag voelden we het grote genot van onze droom die in vervulling gaat. En die droom die gaat nog iedere dag net zo hard als toen in vervulling. Maar sinds die Ria's zijn we geen liggers meer maar wereldzeilers. Oké, toegegeven, we zijn ook vaak lid van de motorbotenclub. Maar over het algemeen zijn we weer wereldzeilers. Dat is toch andere koek dan liggen. Dan verdwijnt het genieten van ieder moment weer naar de achtergrond. Elke etappe moet goed worden voorbereid en brengt zijn eigen uitdaging en spanning met zich mee. Leon zou dan zeggen 'gezonde spanning'. Maar ik vraag me weleens af hoeveel spanning voor een mens gezond is. De golven zijn soms gewoon zo hoog. De boot heeft te lijden en het is duimen dat alles heel blijft. Het weer, ja het weer zucht, dat hebben we niet in de hand. Kortom, zeezeilen is heel gaaf, maar aankomen komt wat mij betreft op een ex aequo eerste plaats. Het aankomen in een veilige haven. De spanning die van je schouders valt. Daar waar we Puff kunnen vastleggen aan een steiger en we haar een goede portie TLC kunnen geven. En dat bedoel ik heel letterlijk hoor. We praten tegen haar, we strelen haar en bedanken haar voor een mooie tocht.
En zo beland je dan op de Canarische Eilanden. En dan weet je ook dat
er hierna geen weg meer terug is. Ook al zijn de golven
nog zo hoog en de wind nog zo hard. Na de Canarische Eilanden, begint de Oceaanoversteek. En eenmaal op die Oceaan is er geen weg terug. Dan laat je je
meevoeren door de passaatwind. Meevoeren naar de overkant. En dat verhaal duurt
3 weken. 3 hele weken op zee. 3 weken spanning in mijn lijf. 3 weken om uit te
kijken naar de zoete overwinning. En daar houd ik me aan vast. Soms klamp ik me
eraan vast. Want wat vind ik het spannend om straks die Oceaan op te varen.
Jeetje, durf ik dat eigenlijk wel? Nee natuurlijk durf ik dat niet. Zoveel is me
inmiddels wel duidelijk. Maar ik ga het absoluut doen! Zoveel is me inmiddels
ook duidelijk. Want het is mijn grote droom. En dat mag bloed,zweet en tranen
kosten. Des te zoeter is de overwinning.
Hier in de Canarische Eilanden wordt pijnlijk duidelijk dat dromen ook in duigen kunnen vallen. Zoals gezegd, this is the point of no return. Beslissingen die soms zijn uitgesteld tot dit moment. Crews die het moeten opgeven, meestal geveld door zeeziekte of pech met de boot. Ik heb groot respect voor deze mensen. Er is moed voor nodig om je droom op te geven. Er is moed voor nodig om op zoek te gaan naar een nieuwe droom. Want geen droom is het waard je leven op het spel te zetten. Wij zijn gezegend met het geluk dat we die beslissing niet hoeven te nemen. Wij gaan door. Wij zullen de Oceaan oversteken, als God het wil. Maar God wat is het spannend. En wat is het fijn dat de tijd soms zo snel gaat. Voor je het weet, ben je aan de overkant. Althans dat houd ik mezelf graag voor. Bob Marley zingt me vol enthousiasme toe: 'Baby, don't worry about a thing, cause every little thing is gonna be all right'. En dat geloof ik. Ja, dat geloof ik. Op dit moment geloof ik alles. Want ik zit in een enorm geluksmoment. Ik heb een natural high. Zeilen tussen de Canarische Eilanden! In gedachten hop ik alvast verder aan de andere kant van de Oceaan. Dominica, Martinique, St lucia, St Vincent & the Grenadines...zucht... Maar eerst die plas water over...
zondag 26 oktober 2014
Canaries here we are!
| De Bolle Jan doet zijn naam vele uren eer aan |
| Motorcheck nummertje..... |
Vandaag hebben we besteed aan het op orde maken en
schoonmaken van Puff. Alles weer even lekker zoet afspoelen, de matrassen
luchten, de was doen en vooral even lekker relaxen. Tenminste tussen al het
geklets door want wat worden er een `bakkies` gedaan hier in de haven. Lekker
bijpraten en de ervaringen delen. Heel gezellig maar je hebt er bijna een
dagtaak aan J!
Gisterenavond hebben we gebarbequed met de andere Nederlanders
& friends (@Rogue, Volonté, Scope, Ojala en Gavroche) om te vieren dat we
goed zijn aangekomen. Super gezellig maar om 23 uur was de accu leeg en zijn we
als een blok in slaap gevallen. Geen nachtwachten, maar 8 uur lang doorslapen.
In 1 woord, Goddelijk.
| Nog even opfrissen voor we weer aanleggen |
Morgen zijn we van plan om samen met Anna en Maarten van de
Ojalá een auto te huren om het eiland te gaan ontdekken. Daar hebben we erg
veel zin in. Woensdag zullen we losgooien om richting Tenerife te varen. Een
kleine 150 mijl vanaf hier. Aankomende vrijdag komen Jan en Jose daar aan voor
een 11-daagse vakantie aan boord van Puff. En wat hebben we daar een zin in!!
Canaries here we are!
| Land in zicht! |
vrijdag 24 oktober 2014
Oversteek Canarische Eilanden Dag 4
Oversteek Canarische Eilanden Dag 4
We hebben nu 396 mijl afgelegd, nog 89 te gaan?
Wat een prachtige dag! Na een zware derde nacht, lag er een mooie nieuwe dag voor ons. De zon scheen volop en de Oceaan was nagenoeg vlak. Dat we een deel van deze dag moesten motoren wisten we al aan de hand van de weersvoorspellingen, dus genoten we vooral van de kalme zee. Hierdoor konden we quality time samen inplannen. Ik hoor u al lachen achter de computer. ´Hoezo quality time samen? Die twee zitten dag en nacht op een boot van 30m2!´ Ja inderdaad, we bevinden ons samen op die boot, maar tijdens een oversteek leef je veel langs elkaar. Als de een wacht houdt, slaapt de ander, kookt de ander, of ligt de ander gewoon even lekker te lezen. Lunchen doen we altijd samen, maar in de middag doet Leon een middagslaapje en daarna beginnen de taken. Direct na het avondeten start de eerste wacht. Dus gisteren hadden we quality time! Lekker kletsen bij een alcohol vrije borrel (zeilen onder invloed is voor ons een no-go). Ook was het tijd voor een douche. Dat pept enorm op! Een warme douche nog wel met onze solar douche-zak. Wat kan een vrouw blij worden van het wassen van haar haren! En daarna lekker opdrogen in de zon.
Vannacht was de beste nacht tot nu toe. Sinds gistermiddag konden we weer zeilen en de sterrenhemel was kraakhelder. Er is op dit moment geen maan, en in de donkere hemel stralen de sterren als kristal aan de hemel. Dit zijn wat mij betreft de beste momenten. Het schip glijdt in stilte door het water, jij ligt buiten naar de hemel te staren en ziet de ene na de andere vallende ster. De enorme leegte om je heen en de eenwording met de elementen. Dat is waarom ik dit doe. En dat is hoe ik ook de zware dagen volhoudt. Want leuk is het niet altijd. Maar vandaag wel. En vandaag is een nieuwe toevoeging aan de dag van gisteren, die weer overloopt in een morgen. En morgen hopen we eindelijk aan te komen. Voorlopig hobbelen we lekker door met de Bolle Jan in de lucht en een vlakke zee. Nog één etmaal te gaan!
We hebben nu 396 mijl afgelegd, nog 89 te gaan?
Wat een prachtige dag! Na een zware derde nacht, lag er een mooie nieuwe dag voor ons. De zon scheen volop en de Oceaan was nagenoeg vlak. Dat we een deel van deze dag moesten motoren wisten we al aan de hand van de weersvoorspellingen, dus genoten we vooral van de kalme zee. Hierdoor konden we quality time samen inplannen. Ik hoor u al lachen achter de computer. ´Hoezo quality time samen? Die twee zitten dag en nacht op een boot van 30m2!´ Ja inderdaad, we bevinden ons samen op die boot, maar tijdens een oversteek leef je veel langs elkaar. Als de een wacht houdt, slaapt de ander, kookt de ander, of ligt de ander gewoon even lekker te lezen. Lunchen doen we altijd samen, maar in de middag doet Leon een middagslaapje en daarna beginnen de taken. Direct na het avondeten start de eerste wacht. Dus gisteren hadden we quality time! Lekker kletsen bij een alcohol vrije borrel (zeilen onder invloed is voor ons een no-go). Ook was het tijd voor een douche. Dat pept enorm op! Een warme douche nog wel met onze solar douche-zak. Wat kan een vrouw blij worden van het wassen van haar haren! En daarna lekker opdrogen in de zon.
Vannacht was de beste nacht tot nu toe. Sinds gistermiddag konden we weer zeilen en de sterrenhemel was kraakhelder. Er is op dit moment geen maan, en in de donkere hemel stralen de sterren als kristal aan de hemel. Dit zijn wat mij betreft de beste momenten. Het schip glijdt in stilte door het water, jij ligt buiten naar de hemel te staren en ziet de ene na de andere vallende ster. De enorme leegte om je heen en de eenwording met de elementen. Dat is waarom ik dit doe. En dat is hoe ik ook de zware dagen volhoudt. Want leuk is het niet altijd. Maar vandaag wel. En vandaag is een nieuwe toevoeging aan de dag van gisteren, die weer overloopt in een morgen. En morgen hopen we eindelijk aan te komen. Voorlopig hobbelen we lekker door met de Bolle Jan in de lucht en een vlakke zee. Nog één etmaal te gaan!
donderdag 23 oktober 2014
Oversteek Canarische Eilanden Dag 3
Oversteek Canarische Eilanden Dag 3
We zijn al 3 etmalen onderweg. In de normale wereld zouden we dan zeggen 3 dagen, maar voor mij voelt het als 1 lange dag. Alles wat we meemaken tijdens deze oversteek vond gisteren plaats. Alles is gisteren of vandaag natuurlijk. Maar wanneer loopt vandaag over in gisteren? Mmm, ieder gevoel van tijd verdwijnt op zee. Het enige tijdstip dat we monitoren is de tijd van het ´netje´. Dat is een radionetje tussen Nederlandse schepen, waarop we met elkaar praten. Dat doen we 2 keer per dag.
We hebben nu 305 mijl afgelegd! Sinds 8 uur vanochtend draait de motor omdat er vandaag geen wind is. Vanavond zal de wind aantrekken en kunnen we hopelijk weer zeilen. Leon ligt nog te slapen. We hebben een zware nacht gehad. Waar we de eerste 2 nachten weinig problemen hadden met de korte slaapjes en wachten, viel dat nu een stuk zwaarder. Dat we de hele nacht hebben liggen rollen op de golven, hielp daar niet bij. Als er geen wind is, maar wel golven, dan klapperen alle zeilen op en neer. Toen we vanochtend het grootzeil streken en de motor startte, riep ik tot mijn eigen verbazing ´Wat een rust!´. Normaal gesproken niet echt een uitspraak van een zeiler die op de motor vaart. Maar in dit geval was het wel even lekker.
Maar tot nu toe is dit een hele fijne oversteek. Het weer is goed, Puff doet het goed en we maken voortgang. Ook al veel dolfijnen om de boot gehad. Het water hier bevat veel lichtgevende algen dus ook ´s nachts zie je de dolfijnen door het water zwemmen. Heel bijzonder. Het scheepvaartverkeer is rustig zodat we tijdens onze wacht gerust een oogje dicht kunnen doen (met de wekker iedere 20 minuten voor een check) of binnen kunnen chillen. We hopen zaterdagochtend of middag aan te komen in Lanzarote. We keep you updated!
We zijn al 3 etmalen onderweg. In de normale wereld zouden we dan zeggen 3 dagen, maar voor mij voelt het als 1 lange dag. Alles wat we meemaken tijdens deze oversteek vond gisteren plaats. Alles is gisteren of vandaag natuurlijk. Maar wanneer loopt vandaag over in gisteren? Mmm, ieder gevoel van tijd verdwijnt op zee. Het enige tijdstip dat we monitoren is de tijd van het ´netje´. Dat is een radionetje tussen Nederlandse schepen, waarop we met elkaar praten. Dat doen we 2 keer per dag.
We hebben nu 305 mijl afgelegd! Sinds 8 uur vanochtend draait de motor omdat er vandaag geen wind is. Vanavond zal de wind aantrekken en kunnen we hopelijk weer zeilen. Leon ligt nog te slapen. We hebben een zware nacht gehad. Waar we de eerste 2 nachten weinig problemen hadden met de korte slaapjes en wachten, viel dat nu een stuk zwaarder. Dat we de hele nacht hebben liggen rollen op de golven, hielp daar niet bij. Als er geen wind is, maar wel golven, dan klapperen alle zeilen op en neer. Toen we vanochtend het grootzeil streken en de motor startte, riep ik tot mijn eigen verbazing ´Wat een rust!´. Normaal gesproken niet echt een uitspraak van een zeiler die op de motor vaart. Maar in dit geval was het wel even lekker.
Maar tot nu toe is dit een hele fijne oversteek. Het weer is goed, Puff doet het goed en we maken voortgang. Ook al veel dolfijnen om de boot gehad. Het water hier bevat veel lichtgevende algen dus ook ´s nachts zie je de dolfijnen door het water zwemmen. Heel bijzonder. Het scheepvaartverkeer is rustig zodat we tijdens onze wacht gerust een oogje dicht kunnen doen (met de wekker iedere 20 minuten voor een check) of binnen kunnen chillen. We hopen zaterdagochtend of middag aan te komen in Lanzarote. We keep you updated!
Abonneren op:
Posts (Atom)