 |
| Letters verwijderen is een hele klus! Het plastic is zo uitgehard dat verwarmen met een föhn geen zin heeft. Gewoon krabben dus! |
Een
zak met verfblikken en kwasten ploft op de grond. We hebben zorgvuldig de kleur
uitgekozen. Geen roze. Ook geen blauw. We kijken om ons heen, waar zullen we
beginnen? De nesteldrang begint nu langzaam een feit te worden. En dat wil
zeggen dat ons huisje snel in orde moet worden gemaakt. Nou wil ik u niet in
verwarring brengen. Wij zijn niet het gangbare stel dat in blijde verwachting
de babywinkels af struint naar de leukste kinderkamer, hipste kinderwagen en
nieuwste kleurstellingen. Nee, bij ons geen kinderkamer. Ook geen huis
voorlopig. Wel blijde verwachting! Mijn man heeft maar één taak. Puff, ons nest, moet in
orde zijn voor de kleine arriveert.
De ene na de andere stralende dag komt voorbij. Het najaar geeft ons alles wat het voorjaar niet was. Zon, aangename tot zelfs hoge temperaturen, een lekkere bries. We genieten van de vele bezoekjes aan boord. Van piraat Elien tot de dames van het plezier, een moeder die haar weg naar Enkhuizen vindt en een vader die iedere dag even aanschuift voor een bakkie en een praatje. Puff ligt te dobberen aan vier lijnen in de haven en geniet van de welverdiende rust. Met iedere zonnestraal worden we echter op de feiten gedrukt van ruim twee jaar zeezeilen. Puff heeft aandacht nodig. Waar het dek de zonnestralen eerder weerkaatste, zien we nu een doffe laag lak. Als we de steiger oplopen, zien we een prachtig gelijnde dame liggen. De lijnen van haar buik overtreffen die van mijn bollende buik. Haar groene jas heeft echter zijn glans verloren. Doffe plekken steken ons de ogen uit. Het is de hoogste tijd voor de afterparty!
 |
| Luchthapper verwijderen |
 |
| En het resultaat |
Puff
gaat een loods in en wij gaan full-time aan de klus. We verwachten een week of
5 nodig te hebben. De lijst met werkzaamheden bevat het demonteren van alles
dat op het dek geschroefd of bevestigd is, het kaal maken van eventuele
roestplekken onder luchthappers, overloop grootschoot, kluisgaten en
dergelijken, het opnieuw in de lak zetten van het gehele dek inclusief opbouw en
het spuiten van de romp, het vernieuwen van de zeerailing en standaard
onderhoud aan het onderwaterschip. Daarnaast zullen we reguliere checks van
mast en verstaging uitvoeren, en hebben het teakinterieur en de teak vlonders
een nieuwe waslaag nodig. Hier en daar moeten we ook een teaklat vervangen en
gaan we langs de zeilmaker. Een hele lijst dus laten we maar snel beginnen…
 |
| Onder de overloop van de grootschoot vinden we roest. Links onbehandeld, rechts na behandeling met Scotch Brite schuurschijf. |
 |
| Nieuwe zeerailing! |
Het
is moeilijk te zeggen wat nu het meest geleden heeft de afgelopen jaren. De zon
vreet alles weg, dat is een ding dat zeker is. De zonnedektent die tot ver vóór
de buiskap reikt is een absolute must. Voor het beschermen van zowel onze huid
als het schip en het brengen van schaduw voor verkoeling. Jerrycans die geen
zonnehoes hadden, barstten na een jaar spontaan open door uitharding van de
UV-straling. De mast en verstaging krijgen veel krachten te verwerken. Toch
vinden wij tijdens de reis en ook nu geen sporen van slijtage. Wij zweren bij
de degelijkheid van de jaren ’80. Sporen van slijtage vinden we absoluut aan
het interieur. Vettige witte afdrukken van zonnebrand worden afgewisseld door
kale plekken op handvatten en rondom luiken en ramen waar de zon naar binnen
valt. Het is een kwestie van opschuren en in de was zetten. En het is weer zo
goed als nieuw!
We
hebben nooit water binnen gehad in Puff dus de bilge is in absolute
topconditie. En dan natuurlijk onze motor, de Bukh. Na 5000+ uren is het
sleutel omdraaien en lopen. Deze motor heeft ons in alle jaren niet één keer in
de steek gelaten. Tuurlijk, we hebben waterpomp, brandstofpomp,
oliekoelerleidingen en uitlaatbocht preventief vervangen en/of gereviseerd.
Daarnaast voerden we wekelijkse checks uit en doen regulier onderhoud. Maar
deze motor is goud waard en dat is gebleken. Waar Puff dus het meest geleden
heeft? Waarschijnlijk toch gewoon daar waar de zon en het zout de verf
aangetast hebben. En daar zit hem nu het meeste werk. |
| Mijn spook! |
De
eerste twee weken brengen we door op handen en knieën. En ja, dat wil best nog
met een kleine 5 kilo’s aan extra gewicht rondom mijn buik. Ssst, niet
doorvertellen, maar eigenlijk wil het maar halve dagen. Leon, de held, maakt
lange dagen. Nadat we de zeerailing verwijderen, balanceren we zorgvuldig over
het dek. Leon ‘trekt’ het naar eigen zegge niet meer als ik door het gangboord
loop. Hij is zo bezorgd dat hij meer bezig is met mijn veiligheid en die van de
kleine dan met het klussen... We maken goede voortgang en vinden gelukkig geen
tegenvallers. In week drie beginnen we eindelijk met de eerste lagen primer
aanbrengen. Tegelijkertijd beginnen we aan het schuren van het onderwaterschip
en als laatste de romp. En dan, na 3,5 week op handjes en knietjes, van
onderste boven hangen tot in hink-stapsprong over het dek bewegen, is Puff
klaar voor de spuitloods. Eindelijk krijgt ze haar nieuwe jasje en zien wij
langzaam licht aan het einde van de tunnel
Nu
klagen wij niet. Ons leven draait nog steeds om boot. En zo hebben we het graag.
We wonen tijdelijk op de Ojalá, boot van mede-vertrekkers Anna en Maarten. Het
is maar goed dat de klussen opschieten want we moeten niet te veel gaan wennen
aan de luxe van een Victoire 11.22. Over een week of twee zitten we immers weer
gewoon op Puff. De kraan opendraaien en warm water hebben. Een aparte hut voor
ma die een nachtje komt logeren. Een bed waarin we ons kunnen uitrekken. Een
koelkast die niet instort als ik iets onderuit pak. Ja, dat zijn wel luxes.
Maar zoals een lallende zeiler gisteren lispelde in het ‘Kleine café aan de
haven’: “Allessshhhh boven de 10 meter issssshhhh gewwwooon exxtra”. Ja, zo is
het. Maar zijn het niet vaak de extra’s die het hem doen?
 |
| In de spuitloods, klaar voor haar nieuwe jas. |
Benieuwd naar het resultaat? Wordt vervolgd....
