zondag 27 november 2016

"PUFF the Magic Dragon" is te koop!


"PUFF the Magic Dragon" is te koop!

Zeer compleet, uniek en bijzonder goed onderhouden stalen zeiljacht. Geheel uitgerust voor lange reizen of om op te wonen, beschikt over een nieuwe zeilgarderobe en is recent geheel nieuw en professioneel in de lak gezet. Een schip dat dromen waarmaakt en dat klaar is voor vertrek!

Puff is met recht een uniek schip! Zien is verliefd worden! 


Vraagprijs: Euro 52.500,-



Na veel wikken en wegen hebben we besloten om onze Puff te verkopen. Met een kleine telg op komst, een nieuwe baan in het verschiet en nieuwe uitdagingen voor ons is de beslissing genomen. Puff is een Jan Haring 9.60. Een zwaar en stoer gebouwd jacht van de DEVO werf in Hellevoetsluis. Ze is wellicht een van de mooiste en best onderhouden stalen schepen die er op dit moment te vinden is. Ze is volledig uitgerust en ingericht om mooie reizen mee te maken of om op te gaan wonen. Van IJsselmeer tot de Wadden tot de grootste oceanen. Puff is er klaar voor! En bij Puff betekent klaar ook echt klaar! Zeilgardarobe, motor, elektrische equipment, verstaging, interieur, alles is tip top in orde. 

Algemene kenmerken:
Type:               Jan Haring 9.60
LOA:               10.80m
Breedte:           3.45m
Diepte:             1.60m
Bouwjaar 1980, te water 1983
Staal - 4mm multiknikspant langkieler (onderwater 6mm, kielzool 20mm)
5 slaapplaatsen

Na terugkomst van ons rondje Atlantic in juli 2016 heeft ze, om haar in topconditie te houden, een complete refit ondergaan waarbij we de romp opnieuw hebben laten spuiten met 2comp International Perfection en het complete dek opnieuw in de verf is gezet met International Toplac. Daarbij is alles wat op het dek en in de kuip zit gedemonteerd geweest. 

Puff is een dame die in elke haven hoofden doet omdraaien met haar unieke verschijning. Het brengt mensen veelvuldig in de verleiding om een praatje te maken. Met haar mooie lijn verdient de Jan Haring een plek in de Nederlandse jachtbouwgeschiedenis. Ze is oerdegelijk gebouwd en vanaf de bouw goed in de verf gezet en geconserveerd. Daarbij is ze vanaf de waterlijn geheel geïsoleerd met 3cm polyurethaanschuim waardoor er geen condensvorming plaatsvindt. Haar diepe bilge heeft nog nooit water gezien waardoor ze ook aan de binnenkant goed geconserveerd is gebleven.

Puff is o.a. uitgerust met:
- SSB zender icm Pactor3 modem voor emailen en gribfiles binnenhalen op zee
- Navtex weerontvanger
- Weatherman weerontvanger
- AIS Class B transponder
- 2 12v navigatielaptops met OpenCPN en kaarten van de hele wereld (GPS en AIS aangesloten)
- Raymarine C70 kaartplotter met GPS, radar en AIS
- Alle verlichting aan boord is LED.
- Lopolight 3-kleurenverlichting
- Bimini (2014) met aanritsbare zijkanten, achterkant en voorkant tot ver over de buiskap (voor zon en regen)
- 2 Victron Bluesolar 85Wp zonnepanelen en MPPT regelaar
- RVS lijnenrol aan dek met 100m drijvende lijn en 100 m zinkende lijn en afdekhoes
- Aries windvaanstuurinrichting
- Autopilot Raymarine Autohelm ST2000 (2014)
- 3x 105Ah serviceaccus en 1x 70Ah startaccu met Mastervolt batterymonitor BTM-1
- 2 watertanks totaal 275 liter
- 45 pound CQR anker met 50 meter 10mm ketting (plus 2 reserve ankers, Fortress hekanker en reserve ankerketting)
- RFD 4-persoons reddingsvlot
- Marinesport dinghy 2.30m met Honda 2,3 PK buitenboordmotor

Interieur:
- Verlichting binnen LED waarbij elke lamp is voorzien van witte en rode (nacht)verlichting
- Dickinson Chesapeake dieselkachel
- Energiezuinige Isotherm ASU koelkast met warmtewisselaar (watergekoeld)
- 2-pits Plastimo Pacific 3000 inclusief oven
- Zeer ruime opbergmogelijkheden

Zeilgarderobe:
- Grootzeil met 4 reven en oranje top (2013)
- Genua met foamstrip en UV-strip (2015)
- Fok met foamstrip en UV-strip (2002) in goede conditie
- Reserve grootzeil en genua (2002) beide in goede conditie
- Halfwinder (in rolsysteem of los te varen, in nieuwstaat)

Puff is kotter getuigd en makkelijk zeilbaar met haar twee rolsystemen (fok en genua) bedienbaar vanuit de kuip en haar grootzeil met 4 reven en oranje top. Ze is door haar gewicht van ruim 8 ton en haar lange kiel een stabiele zeiler en ook in flinke zeeën heeft ze een rustige zeegang. 

Motor:
De motor is een oerdegelijke Bukh DV 36 uit 1980 (5800 uren op de teller). Ontworpen om reddingsboten voort te stuwen (ook bij de KNRM). Eigenlijk kunnen ze niet stuk. Bij de importeur (Clouds) geven ze met trots aan dat deze motor, mits goed onderhouden, zeker 20.000 uur kan lopen. Dit doen ze in de praktijk ook omdat ze tevens worden gebruikt in industriële toepassingen. 

Onze motor heeft ons en de vorige eigenaren in ruim 20 jaar niet één keer! in de steek gelaten. Hij is dan ook altijd goed onderhouden en onderdelen zijn bij enige twijfel direct vervangen. De vorige eigenaar heeft de motor in 2007 uit het schip gelicht en bij de importeur geheel nagezien. Wij hebben voorafgaand en tijdens onze reis o.a. de volgende aanpassingen/vernieuwingen gedaan:

- Nieuwe rvs dieseltank (2007) 220 liter met 2 voorfilteraansluitingen (direct overschakelbaar) en een wateraftappunt op laagste punt van de tank (zie foto).
- Brandstofpomp gereviseerd (2014)
- Nieuwe waterpomp geïnstalleerd (2014)
- Nieuw thermostaathuis geïnstalleerd (2014)
- Motorsteunen preventief vervangen (2015)
- Leidingen oliekoeler preventief vervangen (2015)
- Dynamo preventief gereviseerd (nieuwe koolborstels)
- Nieuwe uitlaatbocht (reserve aan boord) (2015)

De komende jaren is de motor, op standaard onderhoud na, onderhoudsvrij. De motor verbruikt geen olie en rookt niet. Van alle belangrijke onderdelen in de motor is een reserveonderdeel aan boord. Tevens is een complete pakkingset (á 800,-) opgenomen in de reserveonderdelen voorraad.

Puff heeft een fraai ingetimmerd interieur met mahonie en ze is voor haar lengte ruim van binnen. De stahoogte is 1.90 meter. Door de lange kiel heeft ze in de bilge ook veel opbergruimte (diepte +- 1 meter).
Indeling vanaf ingang naar voren: 1 hondekooi (lengte 2m) aan stuurboord, toilet met grote Jabsco WC pot aan bakboord, ruime kaartentafel met veel opbergruimte tegenover een L vormige kombuis met 2 wasbakken. In de kombuis is beschikking over buitenwater middels een voetpomp. Aan stuurboord een rondzit welke ook als 2-p bed kan worden gebruikt en aan bakboord een groot werkblad en veel kastruimte en lades. Verder naar voren zowel aan bakboord als stuurboord 2 grote kasten (hang- en lig) en een ruim 2-p bed in de punt met goede matrassen (lengte 1.90m). Door het ontbreken van wanden en deuren (toilet heeft eigen ruimte) oogt Puff heel ruim. Puff is ingetimmerd om er met 2 personen voor lange tijd op te kunnen wonen/reizen.

Wij hebben Puff in 2011 gekocht van de 2e eigenaar die het schip ruim 15 jaar in bezit heeft gehad. Ook met de eerste eigenaar hebben we nog steeds contact. Een ware Puff dynastie en een mooi stuk historie dus.

Puff wordt compleet verkocht. Hierboven is lang niet alles genoemd. Voor een volledige inventarislijst kun je een kijkje nemen onder het kopje `Puff`. Alles wat op de site wordt genoemd zit er bij in, inclusief vele reserveonderdelen. Tevens tref je op onze site onder het kopje `Klussen` alle werkzaamheden aan die vanaf 1997! aan Puff zijn uitgevoerd. Op de site tref je ook vele foto’s en `filmpjes`aan. Er zijn meerdere artikelen over onze reis met Puff verschenen in het zeilmagazine `Zilt`. Deze zijn ook terug te vinden op de site. We hebben een archief aan bonnen van alles wat door de jaren heen aan onderhoud en vervanging aan Puff gedaan is. Ook de originele papieren, zeebrief, meetbrief, bouwtekeningen, technische schetsen etc. zijn ingeklapperd.

WWW.PUFFOPREIS.BLOGSPOT.COM

Puff is in het Nederlandse scheepsregister geregistreerd onder '16903 Z ROTT 1983', scheepsnaam Puff, roepletters PE 9027. BTW is betaald. 

Contactgegevens:

Leon & Frieda Blauw
Tel. nr: 06-43548656

Foto´s: (worden groter bij opklikken)


































woensdag 23 november 2016

Een nieuwe weg

“Lief, dit lukt niet”, zeg ik. Leon probeert langs me heen te lopen in de nauwe doorgang tussen de kombuis en het zitje. “Oh ja, je buik zit in de weg”, lacht hij. Hij zet noodgedwongen een stap terug zodat ik me in het zitje kan laten zakken. Nu kan hij er langs. De ijzige wind raast om de boot. We horen vallen klapperen en zeiltjes slaan. Maar niet bij ons. Bij ons brandt de kachel terwijl Puff heen en weer wiegt in de wind. We dragen sloffen en een warm fleecevest. Op de tafel flikkert een kaarsje terwijl de regen op het dekzeil tikt. Het is knus. Té knus?

We wonen sinds een week of drie weer aan boord in de haven van Enkhuizen. Dat wonen aan boord in het herfstachtige en koude Nederland is toch wel andere koek dan wonen aan boord in de tropen. De eerste week aan boord zakt het kwik ’s nachts onder het vriespunt. En dat betekent een ijzige steiger en u snapt…jawel, onderuit... Gelukkig is het aan boord niet koud. De meest gestelde vraag de afgelopen weken is: “Koud aan boord zeker?” Lieve familie en vrienden, denken jullie echt dat wij gaan zitten kleumen aan boord? Ingepakt in mutsen, sjaals en handschoenen zitten te klappertanden terwijl ik een paar aardappels probeer te schillen bij het flauwe licht van een olielamp? En dat Leon een omgekeerde bloempot op het fornuis zet in een poging ons warm te krijgen? Nee, dat zijn de beelden van decennia terug. Toen zeemannen nog échte mannen waren. En vrouwen niet aan boord hoorden. Zelfs niet in de kombuis.




Voor het eerst voelt Puff klein. De dagen worden korter en binnen is het donker. Onze ´tank´ op zee is vervallen tot een bunker. Toch heeft aan boord wonen in de winter ook zijn voordelen. Mijn voorraad groenten en drank staat in een mandje onder de buiskap. Lekker koel. Van mijn grootste ergernis aan boord – de ineenstortende proviand in de koelkast -  heb ik zo geen last meer. Nare geurtjes in de afvoer zijn ook verdwenen. We zien de meest prachtig felroze gekleurde zonsondergangen. Het drinkwater uit de watertanks is heerlijk koel, het lijkt wel bergwater. We moeten alleen niet te veel water verbruiken. De waterslangen zijn in verband met mogelijke vorst van de steiger verwijderd. Watertanks vullen met jerrycans deze winter? Dat is even een tegenvaller.  

Maandagochtend 8.17u. Op de fiets tijger ik tegen de wind in op weg naar het zwembad. Nog voordat ik in het zwembad lig, zijn de beentjes verzuurd en het ontbijt verbrand. Mijn conditie op peil houden voor de bevalling wil op deze manier wel lukken. Na de zwemsessie fiets ik langs mijn vader in de binnenstad van Enkhuizen. Ik tik op het raam om te kijken of hij thuis is. De deur gaat open en niet veel later zitten we samen aan de koffie. Als de koffie op is, kus ik papa gedag. Even na elven stap ik weer aan boord. Ik heb de hele dag nog voor me. Leon is in de loods. Hij klust. Aan een andere boot dan de onze. Gewoon omdat het kan. Ik kruip achter de laptop en begin te schrijven.

Bijna vijf maanden zijn we nu weer in Nederland. En eigenlijk zijn we al die tijd nog onderweg geweest. Onderweg naar familie en vrienden voor bezoekjes. Onderweg naar de verloskundige. Onderweg naar de werf om Puff een grote metamorfose te geven. En onderweg naar de eerste zakelijke afspraken in Nederland. Sollicitatiegesprekken. Een gesprek met Zilt Magazine. Bedenken hoe we ons leven vorm gaan geven. Waar we gaan wonen. Al die tijd waren we nog in transitie. En hoewel we op veel vragen nog geen antwoord hebben, voelt het alsof de landing nu toch wel is ingezet.


Puff op haar winterplekje
We zeggen altijd: “We zien wel wat er op ons pad komt”. De kunst is echter om ook daadwerkelijk de ogen te willen openen. Ook als iets langs komt dat in eerste instantie niet in het plaatje past dat je voor ogen had. En dat is die ene vacature. Die ene mooie kans die Leon niet kan laten liggen. Een kans aan de andere kant van Nederland. Daar waar geen diep water is. Daar waar we geen zeilende woonboot kunnen neerleggen. 1 januari gaat hij beginnen. Een baan bij zijn moeder om de hoek. Dichtbij familie en vrienden. Ver weg bij het grote water. Toeval? Daar geloven we niet in. We grijpen de kans. Ook al moet er een knop om. Er zal veel gaan veranderen. Dat is de uitdaging die het leven heet.

Ik druk op verzenden. Mijn eerste niet-Puff artikel voor Zilt Magazine is op weg naar de redactie. Ik klap de computer dicht. Ik lach bij het voelen van het zoveelste stompje in mijn buik. De kleine is nu 29 weken. In februari word ik mama. Dat is mijn nieuwste pad. Eens kijken waar dat pad me gaat brengen. 

maandag 24 oktober 2016

Onemanshow

Het woord onemanshow blijft hangen in mijn hoofd. Sinds onze vorige blogpost begonnen, na weken van schuren aan Puff, de verfwerkzaamheden. Daar mag ik als zwangere vrouw niet aan deelnemen. Had ik in Curacao best een dagje zwangerschapsverlof willen nemen van de kluswerkzaamheden, voel ik me nu toch enigszins buitengesloten. Ik word wel heel uitdrukkelijk op de rolverdeling tussen man en vrouw gewezen. Leon klust aan Puff. Ik zit in het nest. Op het nest. Of ik bén het nest. Tja, het is maar hoe je het bekijkt. Ik klus in ieder geval niet. Leon steelt de show.

Twee weken geleden. De dag van de waarheid brak aan en Puff werd de spuitloods in gereden. We plakten het dek af en klapten in onze handjes. Aan de voorbereidingen heeft het niet gelegen. Leon mocht assisteren tijdens het spuiten. Een kleine vier uur en drie lagen lak verder, kwam een stel groene smurfen de loods uit. Een brede grijns. Leon was zwaar onder de indruk. Van de spuittechniek zelf, van de vaardigheden van de spuiter en van het resultaat. Puff blinkt als een spiegel! Spiegeltje, spiegeltje…Wie is de mooiste boot van het land?




Spiegeltje, spiegeltje...

Helaas was het einde van de werkzaamheden nog niet in zicht. Na een weekend uitharden, begon Leon aan het verven van de witte stootrand en witte bies langs de bovenkant van de romp. Eerst een kant. Afplakken. Laag één tweecomponentenverf erop. Pauze. Laag twee erop. En weer een dag voorbij. De dag erna hetzelfde verhaal aan de andere kant. Ziezo. Nu terug naar het dek, want ook deze wachtte ongeduldig op haar aflaklaag. Ontstoffen, ontvetten en verven maar. Dit is helaas geen kwestie van meters maken. Dit is precisiewerk. Leon werkt van voor naar achter. Om de ankerlier heen, langs het antislip, strakke lijnen om de bolders, scepterpaaltjes en zo verder. Uiterste concentratie bij de genua- en fokkerail. De houder van het reddingsvlot en...alweer een dag voorbij. De kajuit dan maar morgen. Deze onemanshow vreet concentratie, energie en tijd. Op zaterdagochtend lakt Leon het laatste deel van de tweede laklaag af en is ook dat varkentje gewassen. Komt het einde dan toch echt in zicht?












Als goede (broed)vrouw fiets ik dagelijks de vijf minuutjes naar de werf. In mijn fietstas een trommeltje boterhammen en een stuk fruit. Kan het nog burgerlijker? Iedere dag als ik de loods binnen stap, ben ik weer benieuwd naar de vorderingen van de dag. Leon neemt een korte pauze. We schuiven naast elkaar op de steiger en lunchen samen een bammetje. Zij aan zij. Terwijl ik mijn tanden in de boterham met kaas zet, laat ik mijn ogen over Puff glijden. Ze staart me regelrecht terug aan. So hey! Dat ze spiegelt! Is het niet Leon die de show steelt, dan is het wel die andere grote liefde, Puff!

De nieuwste dief is toch wel de kleine man in mijn bolle buik. Jazeker, hij is van het mannelijke geslacht. Daar liet meneertje geen gras over groeien. Het echoapparaat stond nog niet goed en wel op mijn buik, of meneertje lag met gespreide benen in beeld. We keken recht in zijn balzak. "Groots geschapen, zoals zijn vader", werd er links van me gegrapt. "Tuurlijk schat". Op zoek naar jongensnamen dus. "Schat, wat dacht je van Sailor?", opperde ik enthousiast. Nou, of ik even gek geworden ben... geen goed idee blijkbaar. Zeiler of niet, meneertje zit in ieder geval niet stil daarbinnen. Ik stel me voor dat die kleine druktemaker over een maand of drie à vier iedereen om zijn kleine vingertjes zal winden. Ik kijk er nu al naar uit!


Het eindresultaat!
Vandaag gaat ook de antifouling op het onderwaterschip. De verfspullen kunnen zowaar worden opgeruimd. Nog enkele dagen monteren van onderdelen op het dek en Puff kan het water weer in. Ja, en dan kan ik aan mijn show beginnen. Poetsen. Puff is vervallen tot de grootste gereedschapskist aller tijden. En tja, daar moet het vrouwtje dan maar een lap doorheen halen. Hoe was het ook alweer met pink en blue jobs aan boord? Maar ach, gelukkig voor de vrouw heeft de natuur daar nog de taak van het baren bedacht. Dé grootste show van mijn leven. Zonder repetitie, zonder generale, zonder herkansing. Het moet in één keer goed gaan. De show must go on! Het zal niet blinken, het zal niet glanzen. Nee, mooi zal deze show niet worden. Maar het is wel míjn show. Eindelijk sta ik in de hoofdrol! Tenminste...totdat die kleine zijn hoofdje om de hoek steekt. Dan legt mama het natuurlijk af.

zaterdag 8 oktober 2016

Nesteldrang

Letters verwijderen is een hele klus! Het plastic is zo uitgehard
dat verwarmen met een föhn geen zin heeft. Gewoon krabben dus!
Een zak met verfblikken en kwasten ploft op de grond. We hebben zorgvuldig de kleur uitgekozen. Geen roze. Ook geen blauw. We kijken om ons heen, waar zullen we beginnen? De nesteldrang begint nu langzaam een feit te worden. En dat wil zeggen dat ons huisje snel in orde moet worden gemaakt. Nou wil ik u niet in verwarring brengen. Wij zijn niet het gangbare stel dat in blijde verwachting de babywinkels af struint naar de leukste kinderkamer, hipste kinderwagen en nieuwste kleurstellingen. Nee, bij ons geen kinderkamer. Ook geen huis voorlopig. Wel blijde verwachting! Mijn man heeft maar één taak. Puff, ons nest, moet in orde zijn voor de kleine arriveert.

De ene na de andere stralende dag komt voorbij. Het najaar geeft ons alles wat het voorjaar niet was. Zon, aangename tot zelfs hoge temperaturen, een lekkere bries. We genieten van de vele bezoekjes aan boord. Van piraat Elien tot de dames van het plezier, een moeder die haar weg naar Enkhuizen vindt en een vader die iedere dag even aanschuift voor een bakkie en een praatje. Puff ligt te dobberen aan vier lijnen in de haven en geniet van de welverdiende rust. Met iedere zonnestraal worden we echter op de feiten gedrukt van ruim twee jaar zeezeilen. Puff heeft aandacht nodig. Waar het dek de zonnestralen eerder weerkaatste, zien we nu een doffe laag lak. Als we de steiger oplopen, zien we een prachtig gelijnde dame liggen. De lijnen van haar buik overtreffen die van mijn bollende buik. Haar groene jas heeft echter zijn glans verloren. Doffe plekken steken ons de ogen uit. Het is de hoogste tijd voor de afterparty!

 




Luchthapper verwijderen
En het resultaat
Puff gaat een loods in en wij gaan full-time aan de klus. We verwachten een week of 5 nodig te hebben. De lijst met werkzaamheden bevat het demonteren van alles dat op het dek geschroefd of bevestigd is, het kaal maken van eventuele roestplekken onder luchthappers, overloop grootschoot, kluisgaten en dergelijken, het opnieuw in de lak zetten van het gehele dek inclusief opbouw en het spuiten van de romp, het vernieuwen van de zeerailing en standaard onderhoud aan het onderwaterschip. Daarnaast zullen we reguliere checks van mast en verstaging uitvoeren, en hebben het teakinterieur en de teak vlonders een nieuwe waslaag nodig. Hier en daar moeten we ook een teaklat vervangen en gaan we langs de zeilmaker. Een hele lijst dus laten we maar snel beginnen…





Onder de overloop van de grootschoot vinden we roest. Links
onbehandeld, rechts na behandeling met Scotch Brite schuurschijf. 
Nieuwe zeerailing!
Het is moeilijk te zeggen wat nu het meest geleden heeft de afgelopen jaren. De zon vreet alles weg, dat is een ding dat zeker is. De zonnedektent die tot ver vóór de buiskap reikt is een absolute must. Voor het beschermen van zowel onze huid als het schip en het brengen van schaduw voor verkoeling. Jerrycans die geen zonnehoes hadden, barstten na een jaar spontaan open door uitharding van de UV-straling. De mast en verstaging krijgen veel krachten te verwerken. Toch vinden wij tijdens de reis en ook nu geen sporen van slijtage. Wij zweren bij de degelijkheid van de jaren ’80. Sporen van slijtage vinden we absoluut aan het interieur. Vettige witte afdrukken van zonnebrand worden afgewisseld door kale plekken op handvatten en rondom luiken en ramen waar de zon naar binnen valt. Het is een kwestie van opschuren en in de was zetten. En het is weer zo goed als nieuw!

We hebben nooit water binnen gehad in Puff dus de bilge is in absolute topconditie. En dan natuurlijk onze motor, de Bukh. Na 5000+ uren is het sleutel omdraaien en lopen. Deze motor heeft ons in alle jaren niet één keer in de steek gelaten. Tuurlijk, we hebben waterpomp, brandstofpomp, oliekoelerleidingen en uitlaatbocht preventief vervangen en/of gereviseerd. Daarnaast voerden we wekelijkse checks uit en doen regulier onderhoud. Maar deze motor is goud waard en dat is gebleken. Waar Puff dus het meest geleden heeft? Waarschijnlijk toch gewoon daar waar de zon en het zout de verf aangetast hebben. En daar zit hem nu het meeste werk.

Mijn spook!
De eerste twee weken brengen we door op handen en knieën. En ja, dat wil best nog met een kleine 5 kilo’s aan extra gewicht rondom mijn buik. Ssst, niet doorvertellen, maar eigenlijk wil het maar halve dagen. Leon, de held, maakt lange dagen. Nadat we de zeerailing verwijderen, balanceren we zorgvuldig over het dek. Leon ‘trekt’ het naar eigen zegge niet meer als ik door het gangboord loop. Hij is zo bezorgd dat hij meer bezig is met mijn veiligheid en die van de kleine dan met het klussen... We maken goede voortgang en vinden gelukkig geen tegenvallers. In week drie beginnen we eindelijk met de eerste lagen primer aanbrengen. Tegelijkertijd beginnen we aan het schuren van het onderwaterschip en als laatste de romp. En dan, na 3,5 week op handjes en knietjes, van onderste boven hangen tot in hink-stapsprong over het dek bewegen, is Puff klaar voor de spuitloods. Eindelijk krijgt ze haar nieuwe jasje en zien wij langzaam licht aan het einde van de tunnel

Nu klagen wij niet. Ons leven draait nog steeds om boot. En zo hebben we het graag. We wonen tijdelijk op de Ojalá, boot van mede-vertrekkers Anna en Maarten. Het is maar goed dat de klussen opschieten want we moeten niet te veel gaan wennen aan de luxe van een Victoire 11.22. Over een week of twee zitten we immers weer gewoon op Puff. De kraan opendraaien en warm water hebben. Een aparte hut voor ma die een nachtje komt logeren. Een bed waarin we ons kunnen uitrekken. Een koelkast die niet instort als ik iets onderuit pak. Ja, dat zijn wel luxes. Maar zoals een lallende zeiler gisteren lispelde in het ‘Kleine café aan de haven’: “Allessshhhh boven de 10 meter issssshhhh gewwwooon exxtra”. Ja, zo is het. Maar zijn het niet vaak de extra’s die het hem doen? 














In de spuitloods, klaar voor haar nieuwe jas.







Benieuwd naar het resultaat? Wordt vervolgd....