zondag 24 december 2017

Iedere dag Kerst

Hallo daar! Toch nog een blog op de Puff-site. Nee, Puff is al láng niet meer op reis. Daarom werk ik hard aan een nieuwe website met nieuwe blogs. Want ik ga met de billen bloot. Daad bij het woord. Ik ga schrijven! Als freelancer schrijf ik wat jij wilt zeggen. Op zakelijk vlak, een persoonlijke boodschap of bijvoorbeeld als gastblogger. Overal en altijd geschreven vanuit de beleving.

Voorlopig zijn mijn schrijfsels te vinden op facebook onder de naam ByFrieda tekstschrijver / copywriter: Tekst met gevoel. Geïnteresseerd? Volg mijn pagina via de volgende link: https://www.facebook.com/tekstmetgevoel/ Website is coming soon...

Hieronder alvast een voorproefje. Mijn kerstwens voor jullie allen!

Veel liefs Frieda 


Iedere dag Kerst

Vandaag word ik wakker met een warm vuurtje van binnen. Ik ben wakker maar houd mijn ogen nog gesloten. In gedachten ga ik naar de tuintafel... onze tuintafel en stoelen staan nog steeds buiten. Op de tafel ligt 23 cm sneeuw, zo heeft Leon gisteren opgemeten. Weggezakt in de sneeuw staat een grote pan zelfgemaakte erwtensoep. Op de stoel staat een tas. De tas is gevuld met takken. Takken van dennenbomen, takken hulst, takken met knoppen, takken met dennenappels, takken met naalden en prikkende blaadjes. En mos. Alles gisteren uit eigen tuin geknipt. Met mijn hoofd op het zachte kussen denk ik terug aan vroeger. Datzelfde warme vuurtje van binnen. Ieder jaar opnieuw. Ieder jaar als we bij oma kerststukjes mochten maken. Niet Kerst zelf was het hoogtepunt. Nee dat was dé dag van de kerststukjes.

Voor even ben ik terug aan de keukentafel bij oma. De bel gaat. Daar zijn de neefjes en nichtjes. Het feest kan beginnen. We staan met alle kleinkindjes om de grote werktafel. Ik kijk mijn ogen uit naar alle bakjes, takjes en versieringen op tafel. We krijgen ieder ons eigen bakje met oase. Oma doet het voor. "Pak maar een kaars en zet die in het midden van je stuk". Ik pak een mooie rode lange kaars en steek hem in de oase. "Nu eerst de takjes rondom insteken jongens", zegt oma vertederend. Op de ouderwetse stoof in diezelfde grote keuken staat de fluitketel te warmen. Binnenin brandt een houtvuur. Straks krijgen we chocomelk weet ik. Ik pak de takjes en steek ze in de oase. Daarna een beetje mos erop en dan versieren maar! Ik pak een dennenappel en een kerstman uit de hoop accessoires en steek ze in mijn stuk. Daarna maak ik een mooie strik om de kaars. Ik ben tevreden. Ik kijk door het grote raam naar buiten. "Kijk oma!", roep ik. Ik wijs naar het vogeltje dat snoept van de zaden in het vogelhuisje. "Dat is een roodborstje lieverd", legt oma uit. Mijn lieve oma...

Vandaag zet ik de traditie voort. Bij mijn schoonzus en zwager gaan we kerststukjes maken. Oma José is er ook. En natuurlijk de drie kleinkindjes; Sam (bijna 3), Bent (9mnd) en Harry (3mnd). Leon moet helaas werken... Ik laad alles in en ga met Bent op pad naar Velp. Kleine Sam doet de deur voor ons open. "We gaan kerststukjes maken!", roept ze enthousiast. "Oh gezellig hè Sam", antwoord ik haar terug. Oma komt ook aan en pakt Bent van me over. De keukentafel is plaats delict. Ik leg alle takken op de grond om ons heen. "De oase staat al in het water in de keuken ", zegt Rik. Vol overgave begin ik aan mijn stukje. Ik kies een kaars. Daarna steek ik de takken rondom in. Hier een beetje mos, daar een dennenappel... Oma geeft Bent zijn pap. Sam maakt haar eigen stuk. Harry slaapt. Nostalgie siddert in mijn lijf. Ik droom weg naar een dimensie tussen verleden en heden.
Dan is het chaos. Bent huilt, Harry huilt, Sam wil een boekje lezen. We zingen voor de kleintjes. Ik troost Bent. Maar zo kan ik mijn stukje niet afmaken. Oma neemt het nog even over. Bent wil helemaal niets. Hij is moe. Ik steek nog snel de laatste decoratie in mijn stuk. "Jongens, ik denk dat ik maar naar huis rijd met Bent. Dan kan hij nog even slapen in de auto". Een uur na aankomst rijden we retour naar Doetinchem. Dat is kerststukjes maken anno 2017 #hetlevenvaneenmama.

Ziezo. De dag zit er weer op. Bent in bed. Afwas gedaan. Ik zet het kerststuk op tafel en steek de kaars aan. Weer dat warme vuurtje van binnen. Ik pak de telefoon en open de familie-app. Ik schrijf: "Bedankt voor de gezellige middag. Lekker chaotisch met de kids. Laten we er een jaarlijkse traditie van maken!". Ik realiseer me hoe bijzonder het is dat ik op mijn beurt dit geborgen gevoel aan Bent kan doorgeven. Ik hoop dat hij net zoals ik later met nostalgie zal terugdenken aan deze momenten van samenzijn met familie. Want daar gaat Kerst om als je het mij vraagt. Samen zijn. Veilig. Geborgen. Meer heeft een mens niet nodig. Draait daar eigenlijk niet gewoon het hele leven om? Is de kerstgedachte niet een levensfilosofie die we altijd zouden moeten nastreven? Ten aanzien van onszelf en ten aanzien van de medemens? Verdraagzaam. Vergevingsgezind. "Makes you wish it was Christmas every day", klinkt het welbekende kerstliedje door mijn hoofd. Als ik het zo bekijk... Is Kerst dan een excuus om de rest van het jaar je idealen los te laten? Nee, laat ik maar zeggen dat Kerst het moment is om extra nadruk te leggen op deze idealen.

Ik wens iedereen daarom niet alleen gelukkige feestdagen. Ik wens u iedere dag Kerst toe. Iedere dag verdraagzaamheid. Iedere dag geborgenheid. Iedere dag geluk.

Liefs #ByFrieda

1 opmerking:

  1. Hallo Frieda en Leon, Rob en ik hebben genoten van jullie relaas van de grote reis met Puff. Ondertussen zijn jullie aan een andere reis begonnen. In het leven moet je altijd flexibel blijven en steeds mee durven gaan met veranderingen en ze zelf ook doen ontstaan (Rob's filosofie) ! Jouw nieuwe verhalen, Frieda, zullen zeker weer fijn zijn om te lezen. De eerlijkheid gebied me echter te moeten toegeven, dat Puff voor ons toch de eerste reden was om jullie te volgen. Daarom nog even een vraagje over Puff. Gaat het goed met het stoere schip en hebben de nieuwe eigenaren al plannen voor een grote reis ? Zouden jullie het ons willen laten weten ? Bedankt en van ons voor jullie ook de allerbeste wensen voor 2018 en véél verder, Rob Ouwehand en Frieda Heijne

    BeantwoordenVerwijderen