woensdag 29 maart 2017

Zwaar weer

Bezoekje aan Puff met z´n drietjes #Jonggeleerdisoudgedaan

Mijn ogen worden groot. Mijn adem stokt in mijn keel. "Rustig blijven. Adem in, adem uit", hoor ik een stemmetje in mijn hoofd zeggen. Daar komt weer een vlaag. Een hoge golf dendert op ons af. Ik voel hem aan komen rollen. Hij grijpt ons. Ik laat het over me heen komen. Hier heb ik geen controle over. Het heeft geen zin om me ertegen te verzetten. Het heeft geen zin om angstig te zijn. Toch overvalt de angst me. Even dreig ik de controle te verliezen. Ik herpak me. We moeten hier doorheen zien te komen. Dat is alles wat telt. Golf na golf. Ik kijk niet vooruit. Ik kijk niet achterom. Ik tel de golven niet. Ik laat ze iedere keer weer onder ons door glijden. Ik ben in het nu. Dit ene moment, deze vlaag, deze golf. Rustig blijven. We kunnen dit echt wel. We zijn hierop voorbereid. Ondanks alle voorbereiding wenst niemand dit ooit echt mee te maken.

Dit moeten we samen doen. We zijn al zo'n 20 uur wakker. Wacht lopen is in deze situatie niet meer haalbaar. Het wordt nog niet rustiger. Hoe lang zou dit duren? “Focus”; volgende vlaag, volgende golf. En weer komen we er doorheen. We zakken in het golfdal. Even kunnen we ontspannen. Het vertrouwen groeit. We zitten in onze cocon. Daar waar we volledige concentratie vinden. Daar waar we blindelings op elkaar zijn ingespeeld. We weten waarvoor we dit doen. Wat de bestemming is. Daar gaan we voor. Doorzetten. We worden samen één. Weer nemen oerkrachten het over.

We hadden het wel zien aankomen. Een goede voorbereiding is het halve werk. We kwamen goed beslagen ten ijs. We hadden alleen geen idee hoe het zou zijn. Eens moet de eerste keer zijn. Eigenlijk gaat het best goed. We zijn een super team. Lijken de situatie onder te hebben. Nou ja, wat heet ‘onder controle’. De natuur is ongrijpbaar, niet te sturen, niet in toom te houden. Maar we slaan ons er kranig doorheen. Nemen geen toevlucht in de voorhanden zijnde medicamenten. 

Het hoogtepunt nadert. Nu komt het op mij aan. Ik zet me nog eenmaal volledig schrap. Hierna kan het alleen maar beter worden. De finish is in zicht. Daar klamp ik me aan vast. Ik geef alles dat ik in me heb. In de verte hoor ik iemand roepen: "Daar is het hoofdje! Nog één keer persen! Nu Zuchten..." Een hoog gekrijs vult de kamer. Een klein glibberig wezentje wordt op mijn borst gelegd. Alle pijn verdwijnt op slag. Liefde vult de ruimte. Trots vult mijn hart. Daar is onze kleine vent. Bent!



Na 41 weken en 6 dagen sluiten we Bent in onze armen :-)


Dream BIG little one!

Inmiddels is Bent een maand oud. Hij wijst me de weg in het moederschap. Dit is learning by doing. Zoiets als de oversteek van de Golf van Biskaje. In theorie ben je klaar voor deze eerste 'echte' oversteek. Maar dat is theorie. De praktijk is anders, weerbarstiger. Nu zal ik het moeten bewijzen. Gelukkig is daar het moederinstinct. Bent is een tevreden mannetje. "Hij doet het goed", zeggen ze dan. Rare uitspraak. Natuurlijk doet hij het goed. Eten, poepen, piesen, slapen. Niet veel verkeerds aan te doen, zou ik denken?! En toch is het een uitdaging. Zorgen voor zo’n klein manneke is op z’n minst ‘intensief’ te noemen. Ik ben gewend aan gebroken slaapjes. Voel me niet extreem vermoeid. Ook de borstvoeding verloopt vlekkeloos. Ja, Berta III is er niets bij… Waar zit hem dan die uitdaging? Het zal de non-stop zorg zijn. Anticiperen op zijn voedingsritme. Zorgen dat hij zijn slaapjes krijgt. Hij is voor de volle 100% afhankelijk van mij. En mij alleen. Alle lieve zorgen van papa ten spijt. En dat mag best intensief genoemd worden. En prachtig. Bijzonder. Het geeft betekenis. Zin. Puur geluk!

Ondertussen begint het landleven steeds meer vorm te krijgen. In mei trekt dit jonge gezin in een eigen huisje. Op het platteland. Het mag dan wel geen water zijn, maar de kippen in de ren en koeien in de wei achter het huis maken een goede tweede plek. We kijken er enorm naar uit! Buiten leven. De horizon te kunnen zien. De weersverwachting in de lucht af te lezen. We zetten onze koers voort…



3 opmerkingen:

  1. Vam Harte Gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon. Wat een plezier om zo nieuw leven te zien. Wij zijn net terug van een korte tocht met het vliegtuig om de dochter van Kelly van Santa Marta Marina te bezoeken en wij hebben genoten om met the 4 maanden oude baby te zijn. Hartelijke groeten van uit SanAndres Colombia

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik word er helemaal blij van! Geniet van elkaar. Kus

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Van harte gefeliciteerd met Bent!! Wat leuk, we zijn op dezelfde datum jarig!! Geniet!!
    Gr Arie sy Capella

    BeantwoordenVerwijderen